woensdag 14 september 2016

HOE LEES EN SCHRIJF IK?




Iedereen vindt en schrijft zijn eigen boek bij de uitgever of de boekhandel!!
De democratisering is bij de muziek een feit. 
Ik denk dan ook letterlijk aan "Normaal"
Sinds die tijd is de muziek voor iedereen. 
De muziek wordt niet alleen beluisterd door iedereen, maar ook door iedereen gemaakt. 
Langzamerhand zie je dezelfde democratisering ook bij de "literatuur". 
Sinds Gerard Reve, Jan Wolkers en Harry Mulisch zijn overleden is deze periode van de literatuur definitief afgesloten. 
Grote schrijvers zijn alleen groot in hun eigen tijd en daarbuiten spelen ze zelden een rol. 
Ik denk aan bijvoorbeeld Shakespeare, Multatuli. 
Molière, daarentegen, is al verbleekt.
De democratisering blijkt uit het uitgeven van biografische verhalen over voet-ballers, het moeizaam bedenken van nieuwe onderwerpen, het spelen van de rol van de "auteur" in dienst van de uitgever. 
De Belgische schrijfster Kristien Hemmerechts probeert in haar nieuwe boek Michelle Martin, de ex van seriemoordenaar Mar Dutroux, een menselijk gezicht te geven
Uit:


© ANP. Michelle Martin wordt in België vaak voorgesteld als de verpersoonlijking van het kwaad. Hemmerechts probeert een genuanceerder beeld te geven. Ze beschrijft een zwaar depressieve vrouw die een destructieve band had met haar psychopatische echtgenoot.
In een zwarte, uitdagende jurk en met een blonde pruik: zo kruipt de Belgische schrijfster Kristien Hemmerechts in de huid van Michelle Martin, de ex-vrouw van seriemoordenaar Marc Dutroux. Letterlijk, voor een fotosessie bij een interview in het weekblad Humo. En figuurlijk, in haar nieuwe boek De vrouw die de honden te eten gaf. Het boek, een reconstructie van de zaak-Dutroux vanuit het standpunt van Martin, wekt in België heel wat ophef. Nog voor de publicatie lieten de nabestaanden van Dutroux' slachtoffers al hun afschuw blijken. Nu het boek er ligt, spreken de Belgische media van 'een geweldige provocatie': 'Een apologie voor de meest gehate vrouw van België.' Hoe is het mogelijk? Hemmerechts zelf zegt Martin helemaal niet te willen verdedigen, maar slechts te willen begrijpen. 'Ik vond het voor mezelf een literaire uitdaging om in het leven van die vrouw te gaan staan en om te onderzoeken: hoe komt iemand tot zo'n gruwelijke daad? Men zegt altijd: 'Hoe is het mogelijk?' Dit is mijn poging om dat te achterhalen.'
  • © screenshot.
    De cover van het boek van Kristien Hemmerechts
Michelle Martin, die Dutroux op haar 21ste leerde kennen, hielp haar toenmalige echtgenoot om meisjes te ontvoeren en te verkrachten. Toen Dutroux begin 1996 een paar maanden in de gevangenis zat, ging ze naar zijn huis in Marcinelle om de honden te voeren. De 9-jarige Julie en Mélissa, die in de kelder opgesloten zaten, liet ze van honger sterven. In België is Martin vaak voorgesteld als de verpersoonlijking van het kwaad. Hemmerechts probeert een genuanceerder beeld te geven. Ze beschrijft een zwaar depressieve vrouw die een destructieve band had met haar psychopatische echtgenoot. 'Ze is een mens vol tegenstrijdigheden', zegt Hemmerechts. 'Ze is het slachtoffer van wreedheid, maar ze heeft zelf ook een wrede kant.'
Over Hemmerechts is veel te zeggen, maar dat betekent in haar fuik te stappen. Dat zal mijn uitgever wel prima vinden , maar het zal het niveau van de literatuur niet verheffen, maar haar nog verder verlagen.
Het is beter iets vertellen over het stalken van Jan Siebelink. 
"Ik had noot verwacht dat ze een stalker zou zijn.
Een bezetene.
Na die eerste ontmoeting verschijnt de vrouw op lezingen van Siebelink.
Niet één slaat ze er over, blijkt al gauw.
Ze volgt hem door het hele land, zit steevast vooraan, knoopt een gesprek met hem aan.
Ontlopen
Siebelink begint zijn stalker te ontlopen.
Napraatsessies slaat hij over, hij glipt weg via achterdeurtjes.


'Medewerkers van mijn uitgever kenden haar inmiddels ook, zij waarschuwden me zelfs van tevoren. 
Dan hoorde ik dat ze al uren geleden in het dorp was gesignaleerd, waar ik mijn lezing zou geven.'

Al gauw piept zijn mobiele telefoon onophoudelijk. 
'Op de een of andere manier heeft ze mijn 06-nummer weten te achterhalen. 
Ik kreeg veertig, soms wel zestig sms'jes per dag. 
Vaak muzikale of religieuze teksten, heel soms berichten met een erotische lading. 
Natuurlijk zei ik haar dat ze ermee moest ophouden, maar het hielp niets'.

Siebelinks stalker dook ook op bij zijn huis. 
'Waarom doe je dit allemaal, vroeg ik haar. 
Het was haar ingegeven door God, antwoordde ze dan. 
Ongelooflijk vond ik het, hele dagen zat ze daar, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. 
Terwijl ze aan de andere kant van het land woonde.
 Soms belde ze aan, nam ze cadeautjes mee.'

Graf
Dat haar bezetenheid ver gaat, ontdekt Siebelink als ze het graf van zijn ouders bezoekt en onderhoudt. 
Het graf neemt een bijzondere plaats in in het boek Knielen op een bed violen, de bestseller waar de schrijver grote bekendheid mee verwierf.
'Toen het graf ernaast werd geruimd, probeerde ze zelfs dat plekje te bemachtigen voor haarzelf.'

Zijn stalkster houdt zich inmiddels gedeisd omdat Siebelink heeft gedreigd het te vertellen aan haar kinderen.
'Heel af en toe stuurt ze nog een sms. 
Die negeer ik.'




















Het verhaal van Jan Siebelink is duidelijk een kans om zich als auteur te profileren.  Hij slaat met één klap drie vliegen tegelijk:
visual_home2
Belangstelling voor hem als schrijver.
De belangstelling van de lezer voor de auteur.
Het nieuwe boek van Jan Siebelink.

DE WERELD DRAAIT DOOR!
Een interessante ontwikkeling is de belangstelling voor boeken die wordt aangemoedigd door het programma "De wereld draait door" van de VARA. Misschien speelt de interesse van Matthijs van Nieuwkerk, gezien zijn achtergrond met de studie Nederlands
 De link:      
Elke maand komen boekhandelaars met bijzondere boeken die zijn verschenen en die ze mogen bespreken tijdens dit programma. Argumenten voor dit onderdeel: Matthijs heeft dit programma- onderdeel persoonlijk bedacht?
De boeken mogen gratis boeken aanprijzen. 
De uitgevers hebben tevens gratis reclame. 
De schrijvers vangen op deze manier ook inkomsten. 
Mijn indruk is, dat men op deze wijze gratis reclame vangt! 
Waarom deze gratis reclame om de schrijvers, de uitgevers en de boekhandelaren aan inkomsten te helpen.
DE KLAD ZIT ERIN!! 

In september zat ik bij de televisie en keek naar MATTHIJS NIEUWKERK.
Hij had als onderdeel het nieuwe boek over de GIJP.
Deze naam gebruik ik, omdat inmiddels men kan begrijpen, wie ik bedoel.
Heette dat boek ook "GIJP".
In één adem zeg ik "WILLEM KIEFT"
Deze boeken werden aanvankelijk gepresenteerd bij het programma op SBS 7 van Johan Derksen, die trouwens als voetballer afzakte tot de ploeg van VEENDAM (AFGEDOEKT)
De schrijver van GIJP en WILLEM KIEFT was inmiddels bezig met een tweede boek van de GIJP, maar wilde stoppen toen de moeder van zijn kind overleed.
Gijp wilde alles doorzetten, en hij adopteerde zijn eigen kind.
Daar kon het boek over gaan.
Het tweede boek vloog van de toonbank van de boekhandel.
Ze maakten vervolgens ook reclame in het programma van DWDDO.
Helaas leidde dit gesprek tot de toestemming van Nieuwkerke hem als presentator te volgen door de schrijver van GIJP en WILLEM KIEFT, van wie men trouwens niets meer vernam.
Het einde van het gesprek werd beëindigd met de toestemming van de presentator.

Eerder was een uitzending, dat een schrijver ZWAGERMAN werd herdacht, nadat hij zelfmoord had gepleegd, terwijl, dat Mulisch hem vroeger had gebombardeerd naar zijn opvolger!

In memoriam 
De zelfgekozen dood van Brands, Zwagerman en Wieg 
Binnen een paar maanden, na elkaar, pleegden ze zelfmoord: 
Drie dichters uit dezelfde generatie. 
Rob Schouten, die hen persoonlijk kende, leest de levens en gedichten van Rogi Wieg, Joost Zwagerman en Wim Brands, op zoek naar verklaring en context voor deze daad. 
‘“Er wordt opgehangen. / Ik leg neer”: Ik kan het niet meer lezen zonder bijgedachten.’ 

 ROB SCHOUTEN  

Paris leert de lezer goed lezen

 Lidewijde Paris heeft 25 jaar boeken uitgegeven, als redacteur en uitgever.
Nu heeft ze zelf een boek geschreven:
HOE LEES IK?
Over hoe de lezer een verhaal kan begrijpen.

 MAARTEN MOLL

Bevlogen.
Dat is nog een mild woord om Lidewijde Paris te omschrijven.
Knetterleip van literatuur, dat is misschien beter.
ze schreef het boek Hoe lees ik? om de lezer te helpen literatuur beter te begrijpen.
"Waarom dit boek?", zegt ze, gezeten op een Amsterdams terras.
"De eerste druk is trouwens al uitverkocht, goed hè?
Maar goed.
Kijk ik ben 54, en ik heb natuurlijk 54 jaar ontkend, dat ik uit een geslacht van leraren kom.
En het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Van die 54 jaar heb ik 25 jaar boeken uitgegeven, als redacteur en uitgever.
Nu ik net weg ben bij Nieuw Amsterdam, wil ik terug naar de kern, naar wat ik het liefste doe: schrijven, lezen, lesgeven, kletsen over boeken".

Ze richt zich weer fulltime op haar bedrijf Lid. Paris Literature Unlimited("Iedereen in het buitenland noemt me op z'n Engels Lid Paris.),
schreef interviews en een serie waarin ze het korte verhaal onderzocht voor Vrij Nederland, beval boeken aan bij radioprogramma Opium op 4 en begon aan een roman.
En nu heeft ze dus ook een boek over lezen geschreven dat onderdeel is van het project
De Lees!Ambassade, bedoeld om meer uit literatuur te halen:het zeer enthousismerende
Hoe lees ik?, een literair lees- en doeboek.
Een lesboek, mogen we wel zeggen.
Want ze geeft ook al heel lang literatuurles.
Dat doet ze in boekhandel De Drvkkery in Middelburg, waar ze met een kompaan De Literatuurfabriek heeft opgezet.
Veertig boekenliefhebbers met wie ze over literatuur praten.
"Vrijdag gaan we het tiende seizoen in.
Hoe vinden mensen ingang tot een boek, daar gaat het om, en daar gaat dit boek ook over.
Ik merk steeds meer dat dat moeilijk is, voor gewone lezers, voor leerlingen op school.
Terwijl ik denk:
Het is zo ontzettend belangrijk.
Want lezen is belangrijk en nadenken over wat je leest en wat de schrijver wil is belangrijk, omdat je dan je hoofd gebruikt, je moet vanuit een ander denken, dingen verbinden, associeren, analyseren wat hij bedoeld kan hebben, conclusie trekken en dan natuurlijk bedenken wat jij ervan vindt, want je hoeft niet alles aan te nemen.
Het lezen van een boek is een investering in jezelf, want het traint je hoofd."
Ze wilde dit boek heel graag schrijven, omdat ze dacht dat er behoefte aan was.
Ze miste zo'n boek.
"Ik schreef het dus niet voor mensen die niet lezen, maar juist voor mensen die meer uit literatuur willen halen, en die geen zin hebben in een cursus.
Ik neem ze bij de hand en ik ga peuteren.
Dat is het eigenlijk.
Peuteren.
Een fragment van Philippe Claudel lezen en ontdekken wat hij wil overbrengen en hoe hij dat doet, hoe hij zijn prachtige boek Het kleine meisje van meneer Linh heeft geschreven.
Hoe lees ik zo'n boek?
En daarmee geef ik ook mijn hidden agenda prijs:
Laten zien dat schrijven echt een vak en een kunst is".
"We lazen in Middelburg bijvoorbeeld het verhaal De honden jagen niet meer van A. Alberts.
Dat begint met jagende honden en het eindigt met een zeekapitein die aan wal komt en dan niets meer zegt.
En dan snappen ze wel waar het verhaal over gaat, maar dan vraagt er toch een:
Wat hadden die honden er nu mee te maken?
En dan zeg ik:
Als je het niet precies weet, dan zal het wel...
En dan roepen ze met zijn allen: een metafoor zijn!
En dan zijn ze innig tevreden, maar dan ben je er nog niet natuurlijk, want dan moet je het toch nog uitleggen wat die honden te betekenen hebben in het verhaal.

"HET LEZEN VAN
EEN BOEK IS
EEN INVESTERING
IN JEZELF"

En zo is er meer.
Paris behandelt basisbegrippen als motief, thema, perspectief, tijd en nog veel meer.
aan de hand van verhalen of tekstfragmenten van bekende schrijvers als Julian Barnes, Jens Christian Grondahl en Elena Ferrante.
"Het is heel goed om het daar met elkaar over te hebben, en ik leg het dus ook allemaal uit in dit boek.
Ik leer de lezer goed te lezen, en goed na te denken.
Dat ze denken:
Het zal toch niet zo zijn dat een schrijver lek over honden begint om zich even warm te schrijven, en dat die honden niets betekenen?
Een snelle slok koffie.
"Iedereen denkt dat literatuur moeilijk is- help, een boek!- maar alles in de werkelijkheid refereert ook aan literaire dingen.
Standpunt en perspectief in schilderijen, de inrichting van een straat, motieven in de muziek.
Dat laat ik allemaal zien".
En nee, ze is niet bang dat ze de lezer dood gooit met veel informatie.
Dat die lezer met te veel bagage aan een roman begint, helemaal tureluurs waar hij nu allemaal op moet letten.
"Als ik mezelf als uitgangspunt neem:
Ik ben negentig procent weer kwijt na lezing van een boek.
Niemand zal Hoe lees ik? achter elkaar uitlezen.
Ik hoop dat lezers het gebruiken om iets uit te zoeken.
Ik zeg, altijd:
Eem boek is een gebruiksvoorwerp.
Al haal je er maar één ding ui dat duidelijkheid biedt, of je wordt op het spoor van een schrijver gebracht.
Of je past een hoofdstuk toe op een boek dat je met je leesclub leest,
Er staan trouwens ook lijsten met leesideeën, begrippen en vragen in.
Want je moet natuurlijk wel met dit boek aan de slag gaan.

(Titel Hoe lees ik?
Auteur Lijewijde Paris
Uitgeverij Nieuw Amsterdam)

Toen ik als leraar begon, was het ULO examen vervangen door de MAVO examen.
De tweede klas, die ook begon met de MAVO examen, had een REVUE in de derde klas.
Het was een REVUE door de leraren Folkert en Jan Thijs de Haan, twee broers, gemaakt met liedjes en teksten.
Onder meer ging ook over de ULO examen en speciaal het SCHOOLONDERZOEK:

Het Ulo-examen is verdwenen, hoera
Niet allemaal meer talen bah, bah, bah
Ieder vak
krijgt zijn gerak
en er zijn maar zes
dan ben je boven jan.
Maar je moet er wat voor doen.
Je haalt het niet op slof en schoen
Ze heb je in klas vier
een monsterachtig dier.
We noemen dat schoolonderzoek.
Dat is een kont zonder broek,
want is het onderzoek gedaan,
dan mag je naar 't examen gaan.
Het Mavo- examen is lang niet mis.
Het schoolonderzoek geen kattepis.
Op een van die rode kaarten in klas vier
Geven ze je een acht, een zes, een vier.
Luistertoetsem zijn erg in,
maar niet naar ieders zin
Dan heb je de spreekbeurten nog.
Misschien heel nuttig, maar toch
een beroerd iets om te doen,
want je zou je soms bedoen
om al die zenuwachtigheden
die zich voor de klas voordeden.
Overal zijn cijfers voor.
Ze halen je er dik door.
Cijfers voor spreekvaardigheid
Cijfers voor schrijfvaardigheid.
voor luistervaardigheid
en het is geen ijdelheid der ijdelheid,
want het telt mee voor je examen
En je wilt je toch ook niet schamen
Dus jongens zet hem op
Stamp al dat leerwerk in je kop.

De school was verantwoordelijk voor het schoolonderzoek.
Je deed dat niet alleen, maar er werd vergaderd over de inhoud van het schoolonderzoek, totdat je wist hoe het moest.
Dat betekent, dat je een schoolonderzoek wel op niveau stond.
Aanvankelijk gebruikte het boekje voor NEDERLANDS "MONDELING NEDERLANDS",
dat al bij de ulo-examens (mondeling) werd gebruikt.
De basis van dat boekje gebruikte als een soort boekje, dat ging over Literatuur en Nederlands (in algemene zin.
Dat boekje werd gebruikt voor de lessen Nederlands in klas vier!
Naar het zoeken van een uitgeverij kwam bij mij op, maar als ik dat deed, dan zou ik veel tijd kwijt raken, als ik uitzocht wat ik kon gebruiken voor mijn boek ( ervan uitgaand, dat de uitgeverij dit karwei over zou laten aan mij).
Pas toen ik overging naar mijn sites op internet toen de pensionering een feit was, kon ik mijn boek "TAALBEGRIPPEN" publiceren.

Zoveel jaren later komt op de markt het boek "Hoe lees ik" 
Après le date.
Dat geldt ook voor de boekbespreking.
Toen ik leraar, was werd mij gevraagd het boek KARAKTER   te bespreken voor 

ROOIE RIEKELT
een sprookje

De aanleiding:

Ik las in de streekkrant over mijn oud- leerling Coby Duisterwinkel.
Tot nu toe heeft ze gedichten, verhalen uitgegeven in eigen beheer.
Nu heeft de uitgeverij NOORDBOEK zich bereid verklaard werk van haar uit te geven.
Als in de streekkrant iets wordt verteld van mijn- leerlingen, dan plaats ik dat op mijn site MAANDBOEK 2015.
Dus van dit jaar.
Als je leest,  hoe veel tijd het heeft gekost aan Coby  om iets uitgegeven te krijgen, dan brengt dit verhaal mijn eigen belevenis  in herinnering!
Mijn broer Folkert had tekeningen gemaakt van een reus, dat zich heeft begeven tussen de mensen. De belevenis van deze reus en twee kinderen uit het dorp heb ik gefantaseerd bij de tekeningen.
Eenmaal dit verhaal geschreven, heb ik de poging gewaagd, alles op te sturen naar de uitgeverij VOORHOEVE:
En wel:
Het sprookje en de tekeningen van mijn broer.
Ook dat viel tegen!
Zij antwoordden, dat mijn verhaal niet de juiste strekking had voor een uitgever van hun signatuur.
Wel waardering hadden zij voor de tekeningen.
Met die opmerkingen kon ik het blijkbaar doen.
Vervolgens had ik zelf geen zin om het nog eens te proberen bij een andere uitgeverij en wel had ik ook nog een bespreking over het in uitgeven in eigen beheer.
Tenslotte besloot ik mijn werk op het internet te zetten.
Dat doe ik al een paar jaar met veel plezier.
Zelfs de boeken van mijn vader typte helemaal uit.
Een geweldig karwei!
Onlangs las ik hoe Coby het was gegaan.
Haar verhaal doet me denken aan mijn eigen beleving!
Zij was ook begonnen met in eigen beheer uitgeven, maar had nu succes bij Noordboek.
Ik besloot daarom vervolgens contact ook te zoeken met de uitgever NOORDBOEK.
Ze gaven een mail- adres van Andries de Haan werkzaam bij deze uitgever.

Mijn e- mail in eind juli 2015:

Geachte heer Andries de Haan

Indertijd schreef ik een soort sprookje en 1 keer probeerde ik het bij een uitgeverij om het uitgegeven te krijgen
Dat ging nogal moeizaam, zodat ik het niet meer probeerde bij een andere uitgeverij.
Mijn verhaal schreef ik bij een aantal tekeningen van mijn broer.
Wij zijn geboren in Sneek en woonden na de oorlog in Groningen en zijn twee zonen van de schrijver JAN DE HAAN, tevens journalist van DE NIEUWE PROVINCIALE COURANT in Groningen van JAN (TUDE) HAAN.
Misschien is NOORDBOEK geïnteresseerd in mijn sprookje.
Graag stuur ik een hoofdstuk van het verhaal en enkele tekeningen.
Graag hoor ik iets van uw mening.

Groeten
JAN THIJS DE HAAN
Noordhorn
Langestraat 3
9804 PE

Als antwoord kreeg ik dit epistel:

Beste mailer,

Van 20 juli tot en met 9 augustus ben ik afwezig. Deze mail wordt WEL gelezen, boekbestellingen worden dagelijks verwerkt.
Voor dringende vragen kunt u van 20 tot en met 24 juli contact opnemen met mijn collega Tjeerd Jan Hobma,tjeerd.jan.hobma@friesepersboekerij.nl, 058-3030912.
Van 27 juli tot en met 7 augustus is ons kantoor in Leeuwarden gesloten. Ook dan wordt mijn mail gelezen en worden boekbestellingen dagelijks verwerkt. Voor dringende vragen in de twee weken dat onze vestiging in Leeuwarden gesloten is, kunt u contact opnemen met onze hoofdvestiging, Krijgsman Public Warehousing in Tiel, 0344-637080
Met vriendelijke groet,
Andries de Haan

Ook al uit de oude doos

Bovenste staande rij de eerste drie:
JAN THIJS DE HAAN, HARM VISSER EN COBY DUISTERWINKEL
De achterste rij aan de linkerkant (tweede plaats)
De eerste MAVOKLAS en mijn eerste examenklas

De humoristische, vrolijke en ontroerende bijdragen van Coby Poelman hebben voet aan de grond gekregen in de uitgeverswereld.
Nadat de inwoonster van Aduard ruim twaalf boeken uitgaf in eigen beheer is er een uitgever geïnteresseerd in haar werk.
Haar eerste boek 'Granaatjes met een gouden slot'
is toe aan de derde druk en is aangevuld met nieuw werk en enkele korte kerstverhalen.
Het boek is gegroeid van zeventig naar de tweehonderd wedstrijden.
Uitgever Noordboek is bereid gevonden om het boek onder de aandacht te brengen.
Aan een afzetmarkt dus geen gebrek, helemaal wanneer je in ogenschouw neemt dat Poelman regelmatig optreedt bij vrouwenverenigingen en bejaardentehuizen.
De schrijfster en dichteres wil haar blijdschap graag met de Streekkrant delen, zo laat ze per mail weten.
"Ik ben er reuze blij mee en wilde dit nieuws graag met jullie delen, omdat mijn eerste uitgaven via jullie krant bij de lezers binnenkwamen.
Ik heb het altijd erg gewaardeerd dat jullie mij die mogelijkheid hebben geboden', aldus een uitgelaten Coby Poelman.
De inwoonster van Aduard zal de pen dan ook niet neerleggen, maar zak blijven broeden op nieuwe verhalen, kerstverhalen en gedichten.
ook deze zullen ongetwijfeld weer worden opgepikt door de belangstellende lezers.
Uit:





Coby Poelman (hier met de granaartjes met gouden slot); 'derde druk' (eigen foto)



Droom in vervulling
"Mijn droomwens is in vervulling gegaan". Coby Poelman- Duisterwinkel is
dolgelukkig met een nieuwe stap in haar loopbaan als schrijfster.
__________________________________________________________
ADUARD
'Na twaalf boeken te hebben uitgegeven in eigen beheer is er nu een échte'uitgever geïnteresseerd in mijn wek.
Dat heeft ertoe geleid dat er een derde druk verschenen is van mijn eerste boek, aangevuld met nieuw werk en enkele korte kerstverhalen.
Het boek is gegroeid van 70 bladzijden naar 200", glundert de Aduarder schrijfster,
De boeken hebben een christelijke inslag.
"Granaatjes met een gouden slot:" ligt sinds kort in diverse boekhandels in Nederland.
Het boek is uitgegeven door uitgever Noordboek/Friese pers Leeuwarden.

Uit:
Westerkwartier"

Uit de advertentie van NOORDBOEK:

HUMORISTISCHE EN ONTROERENDE GEDICHTEN
OVER BIJZONDERE MOMENTEN
Coby Poelman- Duisterwinkel (Groningen, 1955) schrijft vanaf 2005 gedichten en korte verhalen,
Toegankelijk en vanuit het hart geschreven werk dat uit het leven gegrepen is.
Zij vindt daarbij inspiratie in het Groninger landschap, haar geloof en de boeken die ze leest.
Haar werk is gepubliceerd in diverse kranten, tijdschiften en bundel, in Bijbelse dagboeken en op internet.
De eerste druk van de bundel Granaatjes met een gouden slot verscheen in 2008.
Hierna volgden een aantal uitgaven met geloogsgedichten, voordrachtteksten, poëzie bij kunst en lieratuur en twee kinderboekjes.
Deze derde, herziene druk bevat grotendeels nieuw werk.
Reactie van een lezer:
"Haar gedichten zijn bijzonder helder van beeld en taal.
Dat maakt de teksten krachtig en tegelijk toegankelijk. Ze heeft een hele vrolijke manier van schrijven. 
De verzen ademen een bepaalde lichtheid waar je blij van wordt


Verjaardag

De dag waarop ik
elk jaar denk
aan je geboorte,
Godgeschenk.

Je bestaat, ademt, leeft,
straalt, lacht,
ontvangt en geeft,
je groet, omhelst,
kust en wordt gejend.

Kind wat ben ik blij
dat jij geboren bent!


In Koninklijk gezelschap

Daar zit ze, moeder, voor de tv..
we schuiven een stoel bij en kijken mee
naar een huwelijksdienst van 't Koninklijk huis
en moeder, kijkend naar de buis
want zich in haar geest
te gast op dit hoge feest.

Als de dienst is afgelopen fluistert ze iets in mijn oor
en ik zeg: : Ga maar rustig hoor"
"Maar al die mensen...." werpt ze tegen
in dit gezelschap erg verlegen.
Pas als ik zeg dat ik net heb verstaan
dat er nu gelegenheid is naar het toilet te gaan
staat moeder op en gaat haar gang.
Achter de deur klinkt haar neuriënd gezang
en ik denk, als ik hoor zingen:
U komt op uw oude dag nog in voorname kringen.

Moeder, nu mijn dierbaarste herinnering
weet ik opgenomen in de allerhoogste kring.


(B)oogcontact

Als het regent
en de zon schijnt,

U naar beneden,
ik omhoog kijk

dan staan wij even
oog in oog

verbonden
door Uw regenboog.

Bij Genesis 9:16

Coby Poelman- Duisterwinkel


Mijn sprookje heeft als titel:

ROOIE RIEKELT




Gepost door op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)