Brochure van JAN DE HAAN: NIET GEKNECHT

Anne:

Gekeken heb ik in de teksten van mijn vader:
JAN DE HAAN.
In de oorlogstijd heeft hij een brochure geschreven bij een onbekende uitgever MOTOR, dat clandestien schreef tegen de nazi's.
Hij werkte bij het FRIESCH DAGBLAD en overlegde als chef- redacteur met de Duitsers namens de krant!


De brochure begint zo:


*********************************************************************************

Niet Geknecht

Het “Friesch Dagblad” in conflict met de nazi’s

Iets uit de bewogen dagen voor de stopzetting van het Friesche A.-R. orgaan op 20 mei 1942

DOOR J. DE HAAN

N.V. DRUKKERIJ “DE MOTOR” - SNEEK

*********************************************************************************

Het eindigt op deze wijze:
*********************************************************************************

In het laatste nummer van ons blad in de voorbije oorlogstijd verschenen schreven we:

“Ons volk blijft zich zelf wanneer het leeft uit de geestelijke realiteit van deze vaderlandse psalm (Het aloude Wilhelmus). Dan heeft het den God Jacobs ter hulp. En het weet zich door Hem getroost”.

Met God voor Nederland en Oranje!

Tot dusver het eenvoudig verhaal van de strijd die we hier in Friesland op het persgebied tegen de Nazi’s hadden te voeren. Moge het als een “historisch document” bewaard blijven.

Het is reeds geschreven, toen de S.S. hier nog heer en meester was en werd op wonderlijke plaatsen verborgen. Nu geven we het in licht, als vertolking tevens van onze dankbaarheid voor ontroerende steun en trouw.

Voorts – hoewel hier namen van betrokken personen genoemd zijn – gelde: Wie roemt, roeme in den Heere. Wat – als Hij, Die trouwe houdt in eeuwigheid – ons niet had geschraagd

Tevens is hiermede voor de oude, toen in de strijd betrokken redacteuren – een periode afgesloten. Buiten de hoofdredacteur is geen hunner thans meer aan het Friesch Dagblad verbonden.

Het heengaan, na de herrijzenis, viel niemand hunner gemakkelijk, want er waren zeer sterke banden. Maar ze waren dit aan zichzelf verplicht. Hun weg voerde hen buiten Friesland.

Daarom is dit ook een afscheidswoord, tot het volk van Friesland, dat de Heere dient. Moge het in het herrezen Friesch Dagblad steeds de voorlichting vinden, die het in een tijd als de onze behoeft en de slagorde gesloten houden in de strijd voor onze Koning.

UIT DANKBAARHEID AAN ONS FRIESCHE VOLK
*********************************************************************************

Kun je deze tekst calligrafisch verwerken, of is het te lang.
Graag wil ik ook tekeningen erbij zetten.
Wat jij schrijft, moet je van enige afstand leesbaar zijn.

Je zwager JAN THIJS DE HAAN



Na overleg:
Het wordt nu:
De eerste tekst (Op een vel geschreven Anne)
de tekening van JAN DE HAAN
De tweede tekst (Op een vel geschreven Anne)

Het wordt dan de 2 teksten en daartussen de tekening of de foto van JAN DE HAAN!:

Niet Geknecht

Het “Friesch Dagblad” in conflict met de nazi’s

Iets uit de bewogen dagen voor de stopzetting van het Friesche A.-R. orgaan op 20 mei 1942

DOOR J. DE HAAN

N.V. DRUKKERIJ “DE MOTOR” - SNEEK

In het laatste nummer van ons blad in de voorbije oorlogstijd verschenen schreven we:

“Ons volk blijft zich zelf wanneer het leeft uit de geestelijke realiteit van deze vaderlandse psalm (Het aloude Wilhelmus).
Dan heeft het den God Jacobs ter hulp.
En het weet zich door Hem getroost”.

Met God voor Nederland en Oranje!

Tot dusver het eenvoudig verhaal van de strijd die we hier in Friesland op het persgebied tegen de Nazi’s hadden te voeren. 
Moge het als een “historisch document” bewaard blijven.

Het is reeds geschreven, toen de S.S. hier nog heer en meester was en werd op wonderlijke plaatsen verborgen. 
Nu geven we het in licht, als vertolking tevens van onze dankbaarheid voor ontroerende steun en trouw.

Voorts – hoewel hier namen van betrokken personen genoemd zijn – gelde:
Wie roemt, roeme in den Heere.
Wat – als Hij, Die trouwe houdt in eeuwigheid – ons niet had geschraagd

Tevens is hiermede voor de oude, toen in de strijd betrokken redacteuren – een periode afgesloten. Buiten de hoofdredacteur is geen hunner thans meer aan het Friesch Dagblad verbonden.

Het heengaan, na de herrijzenis, viel niemand hunner gemakkelijk, want er waren zeer sterke banden. Maar ze waren dit aan zichzelf verplicht.
Hun weg voerde hen buiten Friesland.

Daarom is dit ook een afscheidswoord, tot het volk van Friesland, dat de Heere dient.
Moge het in het herrezen Friesch Dagblad steeds de voorlichting vinden, die het in een tijd als de onze behoeft en de slagorde gesloten houden in de strijd voor onze Koning.

UIT DANKBAARHEID AAN ONS FRIESCHE VOLK